De Kracht van het onderbewuste. Het bepaalt hóe je het leven ervaart. En alles, niets uitgezonderd, komt voort uit jouw innerlijke beleving.

“Hoe komt het dat ik hier wéér intrap?”

“Ik kan toch zo niet doorgaan!?”

“Waarom liked men mijn bijdragen niet?”

Verandering: willen of moeten

In zelfonderzoek schrikt het emotioneel – terecht – veel mensen af als ze het verleden in dienen te duiken om vérder te komen. Ze krijgen vaak een vlucht/vecht reactie. Pas wanneer het leven letterlijk blokkeert, schakelen ze hulp in. Er is gelukkig veel goede hulp, op allerlei vlakken. De reden waarom we hulp inschakelen, is dat wát we denken, dénken we te zijn. En we weten diep van binnen dat als dit negatieve gedachten zijn dit onjuist is. De manier hóe, daarvoor staan we wél altijd open, mits verandering en het zicht op iets wat dient, duidelijk aanwijsbaar is.

Emotie is de grote versneller die het onbewuste versterkt en stilletjes maar zeer effectief zijn werk doet. Emotie is als het ware het signaal aan het onderbewuste: “dít is écht mégabelangrijk voor mij”. Wanneer onbewust teruggedacht wordt aan een situatie, gereageerd dan ook het lichaam. Dit is een trigger. Dit activeert dankzij emotie welke is opgeslagen in zowél de hersenen als het lichaamsgeheugen. Vandaar dat het hart bijvoorbeeld kan samenkrimpen, de spieren verstijven en je huid bleek wordt bij het voelen daarvan. Het belangrijkste om te onthouden is dat emotie als een versneller werkt op het onderbewuste, bij zowél positieve als negatieve gedachten/gevoelens.

Uit eigen ervaring

Emoties doorvoelen: het een pijnlijk proces. En lang. Afwijzing. falen, onsuccesvol zijn, onzeker, gescheiden, de dood van een zoon, op reis gaan zonder zekerheden: 14 jaar duurde mijn fase. Ik had het voor geen goud willen missen. Eerlijk is eerlijk. Het vormde de kern van wie ik nu ben. Ik deed het omdat de pijn ‘niet te weten wie (of wát) ik ben’ en hóe in de wereld te functioneren, te groot was. En het antwoord daarop was mij alles waard. Denk nu niet dat ik een grote egocentrische schoft ben die zijn gezin – omdat hij dat wilde – op sleeptouw nam en in het diepe gooide. Nee. Op reis gaan was namelijk niet alléén mijn idee: ik ben samen met een vrouw die hetzelfde ervoer én met dochters die al op jonge leeftijd in dezelfde richting keken. Ja, waar je mee omgaat, daar raak je mee besmet.

Daarin zijn, als slotconclusie, de illusies zijn gezien en pijn is gevoeld. Maar niet dankzij díe vragen…

Het is écht zovéél eenvoudiger!

Je hoeft helemaal niet bewust de pijn op te zoeken, terug te keren, maar als het er is, ga je er ‘gewoon’ in staan. Je accepteert helemaal dat ze er is. En dan lost ze op… Dat kan ik, mijn vrouw en kinderen en vele mensen om ons heen. En ook jij.

Deze sóórt bovenstaande vragen, in mijn visie, houden de mens gevangen in vicieuze cirkels. In herbelevingen. Waarom terúg, in plaats van vérder? En tijd? Tijd is er maar in één keer. Dan is zij weg. Cirkels van overtuigingen, meningen, geloven, ervaringen, alsof (en dat zijn ze paradoxaal ook!) ze nú nog waar zijn. Het erge is: je hebt altijd gelijk. Zelfs nóóit níet. Want:

“Dat wat je aandacht geeft, groeit!”

Een fantastisch leven!

Maar stel nu dat je helemaal géén zelfonderzoek wilt doen? Je ziet er de noodzaak niet van in. Wat blijkt uit mijn persoonlijke onderzoek en dat van vele andere, dat veel mensen zich afwenden van zelfonderzoek. Ze worden ten onrechte ook afgeschilderd als “ze willen niet”. Soms is dit het geval, maar meestal is het is te invasief. Daarnaast geloven velen dat ze door wat anders te doen, zij hún wereld dénken te kunnen veranderen. Dat klopt, maar het is minder dan de halve waarheid… Véél minder. De Kracht komt namelijk uit het onderbewuste. Daar kan bewust – dus vanuit het dagelijkse denken – onvoldoende invloed op worden uitgeoefend. Het dagelijkse denken is namelijk opgebouwd uit twee delen:

  1. Het Bewuste Functioneren: reageren, spreken, ruiken, kijken, horen, proeven, voelen: dit doet het manager brein de ‘Neo-cortex’. Hier zit ons ‘Doen’.
  2. Het Onbewuste Functioneren: de aangeleerde overtuigingen, meningen, oordelen, geloven omtrent alles wat óóit gehoord, gevoeld, gezien, bekeken, geproefd, op gereageerd is. Hier zit ‘wie we dénken te Zijn‘.

Anders. Dáárom dít:

“Wat, als alles precies tot mij komt zoals ik mij heb voorgesteld?”

“Hoe ziet het leven eruit, als mijn droom verwezenlijkt is?”

“Wat is het beste, wat mij vandaag gebeuren kan?”

100(!) vragen, zoals deze, vindt je in het MP3 bestand AI-RSRT-RESTART. Ondersteund door een prachtig pianospel helpt dit jouw programma te herstarten. Alléén maar specifiek gerichte vragen die je laten horen, voelen en zien dat jij alléén maar uit mogelijkheden bestaat. In plaats van beperking. Ik noem het “De Vreugde van Zijn”. Doe, van dááruit.

Wat is er aan de hand?

In wezen is er helemaal niets aan de hand. Nooit. Er voltrekt zich een proces en wij noemen dat leven. Mensen zijn geconditioneerd. Er draait dus (altijd) een programma op de achtergrond. Dit programma speelt zich – volcontinu, dag en nacht – af, in het onderbewuste. Ik noem dit het ROM. Dit is het Read Only Memory, nét als in een computer. En haar aller, allerbelangrijkste kenmerk is: het luistert al-tijd, over-al, naar alles. Op zich is het betekenisloos, gekeken op een Universele schaal. Wat het hoort, is voor haar slechts een set instructies. Maar op jouw schaal, bepaald het jouw kwaliteit van leven… Maar als we nu tóch geconditioneerd zijn, wat is er dan nodig om ons béste leven te leven?

De juiste vragen

Het manager-brein – de prefrontale cortex – verplaatst zijn gigantische rekenkracht naar de vraag. Wanneer dit du moment – met ca. 400km/u – géén passend antwoord vindt, gaat zich gewoon bezig houden met iets anders. Zo zijn er ook het zoogdierenbrein, het reptielenbrein en de neocortex die elk hun ding doen. De Neocortex is het jongste deel: dit maakt ons mens, hier zit het speeldeel of vrije wil. Deze heeft géén toegang tot het reptielenbrein, het oudste deel. Verslaving zit o.a. in dit deel. Het zoogdierenbrein is waarop school beroep doet: hierin zit de sociale programmering, succes, maar vóóral het korte termijn denken. Dit deel is zéér beïnvloedbaar.

Dit is het deel waar het om draait.

“Het heet ook wel operante conditionering. “Het is een leerproces waarbij een respons in een bepaalde context gevolgd wordt door een bekrachtiger (Engels: reinforcer) of bestraffer (Engels: punisher). Een bekrachtiger is elke gebeurtenis die de kans vergroot dat dezelfde respons in de toekomst weer zal optreden”.

IN DE MP3 VAN AI-RSRT ZIJN ALLÉÉN BEKRACHTIGERS OPGENOMEN”

het onderbewuste blijft op de achtergrond onverschrokken zijn werk doen: het duikt de archieven in en produceert dankzij de vragen resultaten aan de hand van wát gevraagd en hóe dit gevraagd wordt. Dit is dé reden dat we heel vaak hetzelfde blijven ervaren omdat dit namelijk hetzelfde blijft.

Verandering, dat kán!

Het onderbewuste blijft al-tijd en over-al op de achtergrond onverschrokken zijn werk doen: het duikt de archieven in en produceert dankzij de vragen resultaten aan de hand van wát gevraagd en hóe dit gevraagd wordt. Dé reden dat we heel vaak hetzelfde blijven ervaren is omdat dit namelijk hetzelfde blijft. Het is geconditioneerd om te passen in de cultuur en belangen van de maatschappij en in plaats van perse vóór jou. Dát inzicht verandert alles.

De Kracht van het onderbewuste, de ROM, is gelijk aan de Kracht van het Universum. Zij zijn één en dezelfde. Het is het huis van ALLE MOGELIJKHEDEN. En je hebt altijd al toegang, maar krijgt alleen wat je wilt dankzij de juiste vragen. Alles wat je vanuit deze RESTART doét, werkt. Gegarandeerd.

Zie je na 30 dagen géén positieve veranderingen? Geld terug; géén vragen 😉

Ik zeg “Welkom!”; bij de béste en léukste versie van jezelf.